خدا گفت : من تاب و تبم ، بی من میمیری ...
زخمهاي آدم سرمايهاس ، زخمهاتو با اين و اون تقسيم نكن.
داد نكش ، هوار نكش ، آروم و بيسر و صدا همه چيز رو تحمل كن ...
...
لیلی گفت : آخر قصه ام زیادی غم انگیزست ، مرگ من ، مرگ مجنون . پایان قصه م را عوض می کنی ؟
خدا گفت : پایان قصه ات اشک ست . اشک دریاست . دریا ، تشنگی و آب . پایانی ازاین قشنگ تر بلدی ؟
لیلی گریه کرد....
لیلی تشنه تر شد....
خدا لبخند زد....
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385