بهار هم در راه است مثل این کودک ناز

می توان از نو شروع کرد

کاش فرصت بود

برای نوشتن درد های دل

کاش می شد گفت از درد های ناگفتنی

از اینکه دیگر نمی خواهم قلبم را پر کنم از انسانها

از انسانهای بد باطن

و چه سخت است

چرا که نهاد و گوهر را چشم سر نمی بیند

و تو می مانی که چه کنی

به ناچار هیچ کس را در قلبت راه نمی دهی

و قلبت پاک می شود

و جای خدا

چرا که جای خدا را کس دیگری نمی گیرد

کاش فرصت بود

برای تفکر

برای اینکه بیاندیشی که فرصتی باقی نمانده

برای پاک کردن

پاک شدن

پاک ماندن

چه بگویم که فرصت نیست

کاش فرصت بود