تا الان به این فکر نکرده بودم که خیلی از دنیا عقبم خیلی علمها هست که من حتی اسمشم نشنیدم اما وقتی دیروز به نمایشگاه کتاب رفتیم تازه یادم افتادم که عقبم خیلی عقب حالا هم می خوام علمم رو افزایش بدم بخاطر همین دیگه کمتر وقت می کنم بیام به وبلاگ برسم و مجبورم دیر به دیر آپ کنم پس :

میروم خسته وافسرده وزار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده ودیوانه خویش

میبرم تا که در آن نقطه دور

شستشویم دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا وتباه

میبرم تا زتو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید محال

میبرم زنده به گورش سازم

تا از پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد،می رقصد اشک

آه ، بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد وازشاخم چید

شعله آه شدم،صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

میروم خنده به لب خونین دل

میروم از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

همین الان شنیدم یک استاد ( استاد؟! ) دانشگاه تهران ، هنگامی که در بحث حجاب در مقابل دختری محجبه در کلاسش کم آورده است ، وسط کلاس ، به سمت او رفته و مقداری از موهای او را بیرون کشیده و این خانم هم حالش خراب شده و و در کلاس غش کرده . حالا هم مداما به من آفهایی می رسه که در اون شماره تلفن خونه این استاد (!) داده شده و خواسته شده که بهش تماس بگیریم و تهدیدش کنیم .

ادامه ي مطلب ...

نمی دونم شنیدین یا نشنیدین که امروز توی دانشگاه امیر کبیر چی شد اما فرقی نداره که شنیدین یا نه چون در هر صورتش یه توهین شده یه توهین بزرگ به تمام بچه مذهبیا.....من از وقایع اتفاق افتاده توی دانشگاه خبر ندارم اما یه نشریه به نام "ریوار" بدست من رسیده که توش جملات توهین آمیز زیاد داره مثلا در قسمتیش با عنوان "هیچ کس مقدس نیست" نوشته شده: "علی نه نور بود و نه آسمانی و نه مقدس و نه معصوم" و بعد از چند جمله توهین آمیز دیگه نوشته شده "و محمد نیز چنین بود" و بعد کاریکاتوری از رهبر عزیزمون رو به حالت مسخره چاپ کردن......دو مطلب مفتضح دیگه با عنوان های "کلاغهای سیاه" و "در کجا بیشتر فاحشه وجود دارد؟" چاپ کرده اند که بسیار قبیح است و باعث شده که تمام دانشجویانی که به این توهینات به ائمه و افراد مذهبی اعتراض دارند فردا در دانشگاه لباس مشکی به تن کنند.........در قسمت دیگری از این نشریه هم به امام زمان (عج) توهین شده......واقعا که چرا جلوی انتشار این نشریه گرفته نشده است؟......بر این نشریه مهر تایید هم زده شده است و بر بالای آن نوشته شده زیر نظر مجمع شورای سردبیری دانشگاه امیر کبیر و حتی بر روی آن نام نویسنده هم نوشته شده بود : پویان محمودیان

 می دونی چیه می خوام از این به بعد یه تغییر کنم یه تغییر که به ضرر همه است ولی به نفع خودمه......می دونی تا الان همیشه به فکر بقیه بودم مثلا می گفتم فلان کارو نکنم که فلانی ناراحت نشه ولی اون انگار نه انگار ......یا مثلا به کسی "نه" نمی گفتم.....اما حالا فهمیدم چه اشتباه بزرگی می کردم حالا دیگه همه رو کولم سوار می شن و می خوان هر سوء استفاده ای رو بکنن اما من دیگه نمی خوام اینطوری باشم......می خوام اول خدا رو ببینم نه مردم رو......می خوام دیگه روح خودمو با فکر کردن به دیگران آزار ندم......می خوام راحت به بقیه "نه" بگم و به کسی فکر نکنم.......

واین هم چند حدیث زیبا از امام حسن عسگری علیه السلام هدیه من به شما به مناسبت این میلاد بزرگ:

لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ.
عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است

(تحف العقول، ص448)

من آنَس بِالله اِستوحَشَ مِنَ النّاس
کسی که با خدا مانوس باشد، از مردم گریزان گردد

(مسند الامام العسکری، ص287)

ان الوصول الی الله عزوجل سفر لا یدرک الا بامتطاء اللیل
وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد

(مسند الامام العسکری، ص290)

لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارِ الفَرَح عِندَ المَحزونِ
اظهار شادی نزد غمدیده، از بی ادبی است

(تحف العقول، ص489)

المومن بركة علی المومن و حجة و علی الكافر
مومن برای مومن بركت و برای كافر، اتمام حجت است.

(تحف العقول، ص489)

دیروز روز تولد من بود و دو اتفاق خیلی مهم افتاد یکیش خیلی خوشحالم کرد و یکیش خیلی ناراحتم کرد حالا نمی دونم واسه این یکی خوشحال باشم یا واسه اون یکی ناراحت

اتفاق خوشحالی آور دوستی با فلانی بود و اتفاق ناراحت کننده اینکه یه خبر خیلی خیلی بد شنیدم ولی در هرصورت تولدم مبارک.......

تو خامشی که بخواند تو می روی که بماند؟            

                            که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟

نمی دونم واقعا چی بگم می رم تو وبلاگ  "پرواز لحظه ها" نظر می ذارم اونوقت ریحانه می ره پاکشون می کنه.....اونوقت از این همه نظری که من براش گذاشتم فقط گذاشته یکیش بمونه اونم چه نظریمو......نمی فهمه که این نظر مکمل نظرای دیگه ام بوده.......بعدشم که ایمیل بهم می زنه که تو اولین دوست مزخرف منی......یا نامه می ده که خاک بر سرت.......نمی دونم یهو چی شد که به این عقیده رسید که من خیلی مزخرفم......هر چه قدر بهش زنگ می زنم منتشو می کشم بدتر می کنه......لا اقل بهم نمی گه که چی شد این نظر رو درباره من پیدا کرد......من که بدی در حقش نکردم.....اگر هم کردم خودم نفهمیدم می خوام بهم بگه که حداقل در دوستی های بعدیم جبران کنم......حرفم هم که گوش نمی ده اما می خوام بهش بگم بابا جان یه ذره انصاف داشته باش.....آخه مگه دوستی به با هم بودن دو دقیقه ای زنگ تفریحاست؟......تازه من برای اینکه برم با اونا استخاره هم کردم خیلی خوب اومد ........خب دیگه نمی تونم روی حرف خدا که حرف بزنم می تونم؟......حالا تو چرا اینطوری می کنی؟......من نمی فهمم دوستی من با زهرا اینا چه فرقی با دوستی من با سانازینا داره که تو اینطوری می کنی......می تونستیم رابطمون مثل قبل باشه اما خب وقتی تو نمی خوای من چی کار می تونم بکنم......ها؟ خودت بگو.......راستی ریحانه یاد خاطرات افتادن همیشه هم بد نیست پس بهتره بری و یه بار دیگه ایمیلایی که بینمون رد و بدل شده رو نگاه بندازی تا یادت بیاد "چه بودیم و چه شدیم".....